Oduncular

Hicbir kasaba böylesine sessiz olmamistir.
Fin kuvvetlerinin Ruslar gelmeden yakip yiktigi
Suomussalmi kasabasinda bir kisi kalmisti. Oduncu
Timmonun oradan ayrilmaya hic niyeti yoktu; hem
kasabaya sahip cikacak, hem de vahsi savasin ortasinda
her zaman dogru olani yapmaya calisacakti...
Norvecin yasayan en önemli yazarlarindan Roy Jacobsen,
yeri gögü kaplayan ölümcül kuzey kisinin ve Ikinci Dünya
Savasinin gölgesinde yasananlari göz alici bir üslupla
anlatiyor Timmonun taze karda biraktigi derin ayak izleri,
gürül gürül yanan odun sobalari, bir cift kadin ayakkabisi ve
minnet duygusu üzerine kurulan incelikli bir hikaye.
Hicbir yerde isik yanmiyordu, kum gibi kuru karlarda tek bir
ayak sesi duyulmuyordu, konusmalar yoktu, köpek
havlamalari yoktu, tepinen ya da burunlarindan soluyan
atlar yoktu, kasabanin sesleri sönüp gitmisti ve her seyden
önemlisi bacalardan duman cikmiyordu; dört bin nüfusun
ve en az bir o kadar hayvanin yasadigi kasaba birkac saat
icinde, insanlarla hayvanlarin yaratilmasi düsünülmeden
cok önceki zamanlardan beri buradaki ormanlari kasip
kavuran buz gibi sogukta omuz omuza verip soluklarini
tutarak beklesen bos agac kabuklarina dönüsmüstü.