17. Yüzyil Barok, Bilim, Yöntem Cagi Ciltli

17. yüzyil Descartesin felsefesinin, Newtonun fiziginin, Spinozanin Tanrinin tezahürü olarak pesinde oldugu bilginin cagidir. En büyük Ingiliz oyun yazari Shakespeare, komedinin etigin hizmetinde olmasi gerektigini söyleyen Molire, bircok elestirmenin ilk modern roman olarak tanimladigi Don Quijotein yazari Cervantes bu dönemde yasamistir.

Adeta isigi yeniden kesfeden Caravaggionun, Rembrandtin, Velzqueznin olaganüstü eserleri bu dönemde ortaya cikar.
17. yüzyil, insanin evrendeki konumunu yeniden tanimlamaya calistigi, yeni referans noktalari aradigi, yönelimsizligin, huzursuzlugun yüzyilidir.

Galileo, teleskopu kullanarak Jüpiterin uydularini, Satürnün halkalarini kesfeder. Ayni dönemde Leeuwenhoek, mikroskopun altinda ilk kesifleri yapar ve gözün algilayabildiginin ötesinde baska canlilarin da yasadigi kesfedilir. Pascalin dedigi gibi 17. yüzyil, insanin iki sonsuzluk arasinda, sonsuz büyük ile sonsuz kücük arasinda konumlanmaya basladigi dönemdir.