Orta Elcilikler - Mektuplar

Machiavellinin mektuplarinda edebi bir deger aramanin anlami yoktur belki ama iclerinde inceden sürüp giden bir sikintiya rastlariz; bu mektuplarda bazen neseli, alayci, bazen de kederli, fakat cogunlukla analizi elden birakmayan bir keskinlikte cümleler bastan sona sürüklenir gider. Alvisinin siralamasinda sona yerlesen mektupta Machiavelli memleketini ruhundan daha fazla sevdigini özellikle söyler. Aslinda Prensi okuyan bir kiside bu duyguyu uyandirmasi güctür. Fakat Machiavellinin sorunu da bu konuda duygulanmak degildir.
Machiavelli kendi gözleri önünde eriyen Cumhuriyeti yikan Medici Tiranligi altinda ülkesinin adim adim baska ülkelerin avi haline getirilisini izlerken, israrla Talihi bastan cikaracak Virt sahibi basiretli bir yöneticiyi, bir kurtariciyi ortaya cikaracak sartlarin nasil olusturulacagi üzerine odaklanir. Machiavellinin inceden sürüp giden kederi belki de böyle bir kurtaricinin dünyanin degisen sartlarinda artik kolayca talyaya ugramayacak olusudur. Kendi yasamindaki belirsizlikler ile talyanin gidisati arasinda tuhaf bir benzerlik göze carpar.
Mektuplar, bunu izlemek ve Machiavellinin daha sonra yazacagi Söylevler ve Prensteki düsüncelerin nasil ortaya ciktigini anlamak icin okunmasi gereken iyi bir eserdir.
Alev Tolga