Ariel ve Secme Siirler

Dibi bilirim, diyor. En büyük kökümden bilirim onu
Seni korkutur.
Ben korkmam oradan ben oraya gittim.

Deniz mi icimde isittigin,
Onun doyumsuzluklari mi
Yoksa hicbir seyin sesi mi, su senin deliligin hani.

Bir gölgedir ask.
Nasil da yalan söyler aglarsin ardindan,
Dinle bu onun toynaklari alip basini gitti, at gibi.

Yetiskin yasaminin büyük kismini depresyon halinde geciren Sylvia Plath 1963te 32 yasindayken kendi eliyle hayatina son verdiginde arkasinda özgün siirlerini birakmisti. Depresif ruh hali hemen hemen bütün siirlerine yansiyan Plathin ölümünden sonra 1965 yilinda yayimlanan Arieldeki siirleri onun sair olarak ününü saglayan calismalari oldu. Bu kitapta Arielle birlikte yine ölümünden sonra esi sair Ted Hughesun secerek yayimladigi siirler de yer almaktadir. Sairin ölümünden önce yazdigi son siiri olan Uc da bu kitaptaki son siirdir.