Tülün Ardinda Kalan Ciltli

Bir zamanlar onlara tanrilar gibi tapardik.
Yaklasik 400 yil boyunca, Tül bizi Alfheimrin feylerinden korumustu. Onlarin yoklugunda hayatlarimiz Yeni Tanrilarin rehberliginde, yozlasmadan ve günahlardan arinarak erdem dolu bir hal almisti. Tüm hayatimi, dünyalarimizin arasinda duran sinirin yanindaki bahceleri koruyarak gecirmeye calismistim; isildayan büyüye, bir güvenin atese cekilmesi gibi cekilmistim.
Sonra onlarin kiliclariyla öldürüldük.
Tülün parcalandigi gün her sey degisti ve bir kez daha feyler dünyamiza musallat oldu. Fey büyüsü, aramizdan almak istediklerini isaretledi ama Nothreki koruyan Sis Muhafizlari, feylerin bizi ele gecirmesini engellemek icin isaretlenenleri öldürmeye hazirdi. Eger yirmi birinci yas günümü özgür bir kadin olarak gecirmek istiyorsam, bildigim her seyden kacmak disinda bir secenegim yoktu.
Simdi, kendilerine ait olani talep ediyorlar.
Ancak onlar beni yakalamadan önce, Caelum beni Vahsi Avin elinden kurtarmayi basardi. Isaretlenmis halde kacarken, o sadece hayalimde canlandirabilecegim sekillerde mücadele ediyordu. Gecici bir ittifaktan saplantili bir tutkuya dönüsen bagimiz, feyler yaklastikca ve kötülügü her zamankinden daha yakinimizda hissettikce güclendi. O, hayatim tehlikedeyken istemeye cesaret edemeyecegim her sey ve göze alamayacagim bir dikkat dagiticiydi. Daha önemli bir sey tehlikede olsa dahi ondan uzak durmam mümkün degildi.
Tehlikede olan sey kalbim olsa bile.