Degirmen

Disarida firtina gittikce artiyor ve rüzgar islak kamcisini kerpic duvarlarda gezdiriyordu. Yükselen sular tahta oluklardan tasiyor, haykira haykira yerlere dökülüyordu. Iceride taslar nihayetsiz bir coskunlukla homurdaniyor; cilgin gibi dönen kayislar sakliyor; birbirine gecen tahta carklarin disleri aglar gibi gicirdiyordu. Ve bunlarin hepsini bastiran deli bir ses kah yalvariyor, kah hiddetle kivraniyor, susacak gibi olduktan sonra tekrar yükseliyordu. Alacakaranlikta Atmacanin siyah ve parlak gözleri hic kipirdamadan genc kiza bakiyorlardi, genc kizin acinacak bir perisanlikla cirpinan büyümüs gözlerine...

Degirmen

Sabahattin Alinin öykülerinde olaylar ön plandadir. Toplumdaki esitsizligin magduru yoksullarin, ezilmislerin, kimsesizlerin basina gelenler olay örgüsü icinde önemli bir yer tutar. Öykü kisileri belirli bir toplumsal kesime ait olmakla birlikte kendi sorunlari, tutkulari olan gercek insanlardir; her birinin kendine özgü macerasi, insan olmaktan kaynakli erdem ve zaaflari, iyicil ve kötücül yanlari vardir. Sabahattin Alinin öykü kahramanlariyla kurmus oldugu duygudaslik, acisina tanik oldugu insanlari anlatirken kullandigi dil ve bir anlatici olarak hikayeye dahil olus bicimi, bir yerlerde gercekten yasanmis sahici hayatlarin anlatildigini hissetmemizi saglar. Köylünün, yoksulun, ezilmis insanlarin hayatlarini, onlarin ic dünyalarinin karanlikta kalmis ayrintilarini ilk anlatan yazarimiz Sabahattin Ali degildir ama Nazim Hikmetin ifadesiyle, bunu büyük bir ustalikla, devrimci, halkci, gercekci bir görüsle yapan ilk hikayecimiz, romancimiz odur. Degirmende, büyük hikayecimizin ilk öyküleri yer aliyor.