Degirmen

Kucaginda tasidigi ac cocugu yasatmak icin sarhoslarin arkasindan kosan kadinlari; ve karninda tasidigi günahsiz cocugu öldürmek icin hekimlerin cebine beyaz alevli inci salkimlari koyan kadinlari gördü. Kardan ve rüzgardan koruyan bir dükkan kepengi altinda, basini bir köpegin sirtina dayayarak uyuyanlari ve güzel isinmis odalarda, Cin ipegi örtülü yataklarda, nikriz agrilariyla kivranarak uyuyamayanlari gördü. Aptallarin tahakkümüne, günahsizlarin cezalanmasina; faziletin susmasina ve ihtiraslarin gürültüsüne, hikmet ehlinin tahrik edildigine ve nadanlarin alkislandigina sahit oldu.

Degirmen, Sabahattin Alinin ilk öykülerini icerir. Cogu masalimsi bir dille yazilmistir. Edebiyatimizda bireysel idealizmden toplumsal gercekcilige gecisin müjdesini veren, yazarin esine az rastlanir o kendine özgü üslubunun ilk tohumlarini attigi ve daha sonraki yapitlarinda da bunun meyvelerini topladigimiz nadide bir eserdir.