Tutkuya Kapilinca

Martina De Rossi uzak durmam gereken biriydi ve bunun nedeni yalnizca agabeyinin don olmak üzere olmasi degildi. De Rossi acimasiz bir savasin icindeyken Martinayi bu kaostan uzak tutmayi kabul etmemin nedeni yalnizca sadakat degildi. Martina intikam oyunum icin mükemmel bir piyondu. Ancak o yanimdayken zihnim, planima sadik kalmakta zorlaniyordu. Masum gözleri. Ipeksi sari bukleleri. Ugrunda ölünecek kivrimli vücudu. Kontrolü elimde tutma konusunda usta olsam da Italyanin issiz bir bölgesinde yer alan kale duvarlarinin arasinda benimle gecirdigi her gün, kararliligimi yitirdigimi hissedebiliyordum. Onu düsünmeden duramiyordum.
Ve ona bir kere dokundugumda, oynadigimiz bu oyunun kazanamayacagim bir oyun oldugunu fark ettim.