Sanat ve Yalanlar

Gecmisimi, evimi iki merdiven birlestiriyor; biri benim kullandigim, digeri baskalarinin kullandigi merdiven. Özel merdivenim beni bebekligimin bodrum katindan icinde bir masa ve bir kitaptan baska bir sey olmayan ufak ve bos odalara götürür. Baskalarinin kullandigi merdivense genis zemin kattan yukari dogru kendinden emin kivrimlarla yükselir. Eski mese agaci parcalarindan yapilmis. Baskalarina acik olan bu kolay yolun tek bir basamagi bile benim tarafimdan insa edilmedi


Sanat ve Yalanlarin yakindan tanidigimiz üc anlaticisi var Handel, Sappho ve Picasso. Ancak Ingiliz edebiyatinin en güclü kalemlerinden olan Jeanette Winterson, bu kitapta onlari büyük oranda taninmaz hale getirerek her birine bambaska bir hayat bahsediyor.
Handel bir cerrah, ayni zamanda rahiplik okuluna gitmis ancak basarili olamamis bir Katolik rahiptir. Elitist egilimleri nedeniyle kendini Tanrinin adami olmaya layik göremezken doktorluk da onu sosyal meseleleri irdelemeye iter... Kisacasi mutlulugu bulamamistir. Picasso ise erkek kardesi tarafindan tacize ugramis bir kadin sanatcidir. Ailesi onu anlamak ve desteklemek bir yana, karanlik ruh dünyasi sebebiyle buna kendisinin neden oldugunu düsünmektedir. Anlaticilarin yalnizca biri tarihte bildigimiz haliyle arz-i endam eder Sappho Kendini sehvet düskünü ilan eden ve dil ile sehvetin birligini incelemeye adamis Antik Yunan sairi. Bu üc karakter, ölüm ya da sonsuzluga uzaniyormus gibi görünen sembolik bir denize giden trende karsilasirlar. Yol boyunca anlattiklariyla sanat, cinsellik, din, toplumsal baski, ataerkil düzenin tehlikeleri üzerine uzun ve okuyucu icin unutmasi zor bir sohbet yaratacaklarindansa hic haberleri yoktur