Requiem Bir Sanri

Düsündüm Demek bu herif artik gelmeyecek.
20. yüzyil Italyan edebiyatinin usta kalemi Antonio Tabucchi Portekizce
yazdigi Requiemde temmuz ayinin son pazar günü, Lizbonda,
tam ögle vakti baslayip gece yarisina uzanan bir bekleyisin ve gezintinin
öyküsünü anlatiyor. Kahramanimiz issiz sokaklardan ve
rihtimlardan gecerek kentin bar ve lokantalarina ugruyor, geleneksel
Portekiz yemeklerinden yiyip ickiler iciyor. Bu gezintisinde ona yasayanlarla
birlikte ölüler de eslik ediyor. Gece yarisinda bulusacagi,
Fernando Pessoaya cok benzeyen ve coktan ölmüs bir sairi beklerken
yasanan bu sürec; rüya, gerceklik, sanri ve bilincaltinin karisimindan
olusan bir Lizbon methiyesine dönüsüyor. Gizemli ve bir o kadar da
bilgelik yüklü bir deneyimin güncesini animsatan Requiem, yazarin
sevgili Portekizine ve Pessoasina adadigi bir armagan.
bugün sikinti dolu bir gün olacak, ayni zamanda da arinacaksin,
belki de bundan sonra kendinle barisip huzura kavusursun oglum, en
azindan dilegim bu.