Komedi mi Trajedi mi

Thomas Bernhardin bu secmede yer alan öyküleri, 1960 yilinda yayimlanan Innsbrucklu Bir Bakkal Oglunun Sucundan, 1971 yilinda yayimlanan Ortlerin Etegindeye uzanan dönemi kapsiyor. Bu öykülerde yazarin dilsel yaratim gücü; her türlü tezi ve antitezi, her bir anlam cekirdegi parcalanana dek birbirine karsi oyuna süren ve yönlendiren cümlelerde aciga cikiyor. Böylelikle -anlatilan cöküs, umutsuzluk ve ölüme ragmen-, dilin bu dünyada hayatta kalmanin yolu oldugu izlenimi olusuyor; üstelik sadece hayatta kalmanin degil, komedinin de.

Bernhardin suc, kaciklikdelilik, yalnizlik, intihar temalarini odaga alan kisa öykülerinde, sürekli hareket halinde karakterlerin dairesel bir cizgide betimlenen huzursuzlugu Dilin rejisiyle daima basrolde.

Varolusum, varolusuma olan ilgimin ötesinde sürerse, aradaki zamanda ölüden baska bir sey olmam.

Günümüzde dilsel devinimi böylesine muazzam cümleler ve ustalikla yapilandirilmis zorlu bilesik cümlelerle ifade edebilen baska bir anlatici yoktur. Bu ayni zamanda icerigin de hareketidir Basi sonu olmayan, dairesel bir hat; sanki Bernhard, Edgar Allan Poenun Girdaba Inis öyküsünün icindeymis ve asagida ölümcül bir girdap tehdidi varken yukarida sadece gökyüzü isik veriyormus gibi.
Ulrich Greiner