Katip Bartleby

O gün Missisippi Nehrinde yüzen kugular gibi Broadwayde sölen havasinda akip giden gala
kiyafetli insanlari, o isiltili yüzleri, parlak ipekli kumastan kiyafetler giymis kisileri hatirladim;
onlari solgun yüzlü katibimle kiyasladim ve kendi kendime, ah, dedim, mutluluk isikla oynastigi
icin biz de dünyanin neseli bir yer oldugunu zannediyoruz; oysa sefalet uzaklarda, kuytu
köselerde saklaniyor, biz de hicbir yerde sefalet yok saniyoruz. Hic süphesiz hasta ve sersem
bir aklin vehimlerinden baska bir sey olmayan bu kederli düsünceler, Bartlebynin tuhafliklarina
dair cok daha özel baska düsüncelere önayak oldu. Bartlebynin bilmedigim özellikleriyle ilgili
yapacagim tuhaf kesiflerin önsezisi sarmisti icimi simdi. Katibin umursamaz yabancilarin
arasinda insani ürperten bir kefene sarilmis solgun bedeni geldi gözlerimin önüne.
Paranin, zenginligin ve gücün merkezinde, Wall Streette gecen bir hikaye. Herman Melville, bu
kisa hikayede toplumun, kendisini belirli kaliplara, kurallara, yasam tarzlarina kisacasi uyuma
zorladigi birinin siddet icermeyen baskaldirisini sunuyor. Gelen bütün baskiya ragmen
yapmamayi tercih eden bir katip. Bu gizemli adamin tavri, dürüstlügü, yasam tarzi,
uyumsuzlugu karsisinda ne yapacagini bilemeyen toplumun cesitli kesimlerinden kisiler ve
catisma Katip Bartlebyde.