Yay ve Lir

Hafizanin görevi gerceklikten kurtarilabilecek nitelikte olan her seyi kurtarmaktir demisti Octavio Paz, 1994 yilinda El Financiero gazetesinin kultur-sanat sayfasina verdigi söyleside. Peki, siir ya da daha genis bir tabirle edebiyat, hafiza olma görevini gunumuzde de hala surduruyor mu Yoksa onun hafiza olarak görevi bundan yuzyillar önce sona mi erdi

1990 yilinda Nobel Edebiyat Ödulunu alan, cagdas edebiyatin en önemli isimlerinden Octavio Paz, Yay ve Lirde; siirin ve sairin daha dogru deyisle söyleyenin ve söyletenin yuzyillar icerisindeki yolculugunu, onun önune cikan engelleri, hatalarini, kendini bulusunu ve kaybedisini gözler önune seriyor; kimi zaman bir tragedyanin, kimi zaman bir savas meydaninin, kimi zaman buyuk bir yalnizin, kimi zaman bir manifestonun, kimi zaman da Azteklerin söyledikleri ve gizlediklerinden hareketle

Yazma eylemi, bir ilk hareket olarak insani adeta bosluga firlatir gibi kendisinden ayirir. Simdi, sair yalnizdir. Bir dakika önceki gunluk hayati ve ugraslari olan her sey yok olmustur. Eger o, kararsiz bir edebi seremoni gerceklestirmek degil de gercekten yazmak istiyorsa, eylemi onu dunyadan kopartacak ve -kendisi de dahil- her seyi engelleyecektir.