Yalnizlik Dolambaci

Dünyanin merkezinden kovulduk ve onu cangillarda, cöllerde ya da dolambacin yeralti labirentlerinde aramaya mahkm edildik.
Kimse yüzlerce yillik bir anlatinin icinde tarihin onu ve ona benzeyenleri nasil degistirdigini, nereye sürükledigini ve kim kildigini anlamayi ve anlamlandirmayi göze alamaz; karsisina cikan hayal kirikliklarinin, umutlarin, savaslarin, yalnizliktan yontulmus anlarin onu nereye sürükleyecegini kestiremez. Insan, yalnizlik duygusunu hisseden tek varliktir; bu nedenle de ötekini arar. Öyleyse kimdir öteki, Amerikan polisinde kaydi var midir
Yazmaya ilk basladigimda, fazla Fransiz, fazla yabanci olmakla itham edilmis, yeterince Meksikali bulunmamistim. diyen cagdas edebiyatin en önemli isimlerinden Octavio Paz, Yalnizlik Dolambacinda; Meksika halkinin uzun ve cetin serüveninden yola cikarak insanligin ortak yazgisini arastiriyor. Meksikanin mestizo kimliginden pachucolarin isyanina; Ölüler Gününün senlikli ölüm tasavvurundan modern kentin kalabalik yalnizliklarina; fetihlerin biraktigi kirilmalardan devrim sonrasi umut ve hayal kirikliklarina uzanarak su soruyu soruyor kendini fark edemeyenlerin bir araya geldigi o meydanda Tanrim nedir Meksikali olmak
Meksikalinin yalnizligi asagilik duygusundan daha büyük ve daha derindir. Yalniz oldugunuzu hissettiginizde bu daha ziyade kendinizi asagi gördügünüz degil, farkli oldugunuzu hissettiginiz anlamina gelir. Ayrica, asagilik duygusu bazen bir yanilgi da olabilir; ama yalnizlik kati bir gercektir. Gercekten farkliyiz biz. Ve gercekten cok yalniziz.