Ve Yüzlerimiz, Kalbim, Fotograflar Kadar Kisa Ömürlü

Bir gece Bosnada, Prijedor yakinlarindaki kirlarda yürürken, otlarin icinde isigi amber yesili, kimsesiz bir atesböcegi buldum. Yerden alip parmagimin üstüne koydum, o da bir yüzüge oyulu elektrikli bir opal gibi isildayip durdu. Eve yaklastigimda, öbür isiklarla yarisamadi ve isigini söndürdü.
Sonra onu yatak odasinda cekmeceli bir dolabin üstünde duran birkac yapragin icine biraktim. Isigi söndürünce, tekrar isildamaya basladi. Tuvalet masasinin aynasi tam pencerenin karsisindaydi. Yan yatinca aynada gördügüm bir yildiz ve onun hemen altinda dolabin üstünde duran atesböcegi oluyordu. Aralarindaki tek fark atesböceginin isiginin daha yesil, daha donuk ve daha uzak olmasiydi.- John Berger
Gecen zaman ve bu zamanin gectigi mekan üzerine yazilmis bu sasirtici yalinliktaki kitap John Bergerin bir yazar olarak yasami hakkinda en cok ipucu tasiyan kitabidir Bergeri Berger yapan o ilgili dikkat, görünür dünyaya, arkadaslara, hayattakilere ve ölmüslere, dile ve yaraticiliga yönelen dikkat, dünyaya duydugu derin sevgi, bizce en yogun ifadesini bu kitapta buluyor.