Top Sende

Babam evimizin samanliginda benim icin bir atölye yapmadan cok önce orada pinpon masasi vardi. Birlikte oynamayi cok severdik. Ben ergendim, o altmislarindaydi. Asagi yukari denk oyunculardik; bazi günler ben kazanirdim, bazi günler de o. Ama macin sonucunun bir önemi yoktu, bizi oynamaya sevk eden baska bir seydi Esas arzumuz sansi ne kadar zorlayabilecegimizi görmek ve alip verme oyununu bir lütufa cevirmekti. Elbette nadiren böyle oluyordu ama ara sira oluyordu ve o zamanlarda her sey yerli yerine oturuyordu. Ritim, hareket ve jestler, zamanlama, hepsi tek bir edimin birliginde toplaniyordu.

Ikimiz de cizimleri pinpon oynadigimizdaki ayni sevincle ve umutla karsilardik.

- Yves Berger