Kumarbaz

Dostoyevski icin hakikat, yasamin dis bicimleri, insan eti ve kani degildir. Onun icin gercek, insanin ic derinlikleridir, insan ruhunun yazgisidir. Gercek, insanin Tanriyla ve Seytanla iliskileridir; gercek, insani yasatan düsünceleridir.

Nikolay Berdyaev

Insan ile yazgisi arasindaki gerilimi islemedeki ustaligini bu defa saplanti üzerinden sergileyen Dostoyevski, acilen ve mecburen kaleme aldigi Kumarbazda kendi yasamindan biraz fazla ilhamla yine insan ruhunun derinliklerine bakiyor.

Bir türlü bastiramadigi kumar arzusunun pesinde Roulettenburg isimli kasabaya gelen Aleksey Ivanovic, bir yandan cosku ve yilginlik uclarinda bir yandan da kaderine boyun egmekle ona karsi cikmak arasinda gidip gelmektedir.

Dostoyevskinin ortak duygu ve düsüncelere sahip oldugunu söyledigi karakteri Ivanovic sadece yazarinin degil, tutkusu, ahlaki sorgulamalari ve kaderin amansizligina karsin özgürlügünde diretmesiyle halkinin da bir disavurumudur.