Kinyas ve Kayra

Hic uykum yok. Hic uyuyamiyorum. Domuz gibi iciyorum. Ama gözlerimi kapali bile tutamiyorum. Sabaha bes saat var. Annemi düsünüyorum. Nerededir simdi Aynada kendime bakiyorum bazen. Ve tek kelime etmesem bile vücudum yasadiklarimi, hayattan ne anladigimi anlatmaya yetiyor. Sag omuzuma kendi cizdigim kelebek, begenmedigim icin üzerine attigim carpi isareti ve altinda ayni kelebegin bir Japon tarafindan cok daha iyi islenmisi. Sol dirsegimin iki parmak yukarisindaki kursun yarasi. Bileklerimdeki otuz dört dikis. Medeniyeti bir aralar, herkes gibi yaladigimi kanitlayan apandisit ameliyatimin izi. Ve sirtimi kaplayan, Tanrinin yüzü. Bilmiyorum... Hizli yasadim. Ama genc ölmekten cok, hizli yaslandim Ama hayattayim.

Kayra, bir gün bana Mutsuzluguna hicbir care aramiyorsun demisti.