Beyaz Geceler

Hayalperest eski hayallerinin arasinda, külleri karistirir gibi, sogumus yüregini yeniden isitacak, onu yeniden hayata döndürecek bir kivilcim arar bos yere. Bulacagi kivilcimla sönen o güzel hayallerinin atesini yeniden yakacak, kanini kaynatan, mutluluk gözyaslari döktüren müthis düslerine tekrar kavusacaktir.

Sekiz yildir yasadigi St. Petersburgda kimseyle yakinlasamamis ama sehri evleriyle, yüzleriyle ezbere bilen yalniz, kederli, hayalperest bir genc adamin dört beyaz gecesinin öyküsü bu.

Hayalperestimiz siradan gece yürüyüslerinden birinde Nastenkayla karsilasir. Hayatin yabancisi bu ikili kisa sürede hikayelerini, dertlerini, hayallerini paylasacak kadar yakinlasir; birlikteyken kederleri, huzursuzluklari ugramaz yanlarina; geceleri ve ruhlari aydinlanir. Insanin tek basinaligi, kalbini birine korkusuzca acabilmesinin imkaniyla bir aradadir Beyaz Gecelerde. Bu imkan bir an kadar bile olsa, Böyle bir an ömrü boyunca yetmez mi insana

Dünya edebiyatinin en güclü yazarlarindan Dostoyevskinin külliyatinda kendine has, ayri bir yeri olan Beyaz Geceler zarif ve yalin üslubuyla insan ruhunda derin bir iz birakiyor.