Satranc

...Satranc daima kendini gelistiren ama kisir, hicbir sonuca varmayan bir düsünüs tarzi, hicbir sey hesap etmeyen bir matematik, eserleri olmayan sanat, materyalden mahrum bir mimari ve buna ragmen varliginin tüm kitaplardan ve eserlerden daha kalici oldugu ispatlanmis, bütün milletlere ve zamanlara ait, hangi Tanrinin can sikintisi gidermek, duyulari keskinlestirmek, akli zorlamak amaciyla yeryüzüne gönderdigini hic kimsenin bilmedigi tek oyun degil mi

Stefan Zweig, Santracta New Yorktan Buenos Airese giden bir yolcu gemisinde dünya satranc sampiyonu Mirko Czentovic ile Nazi döneminde esir düsen Avusturyali Dr. Bnin sampiyona maci icin bir araya gelmelerini konu alir. Esir kaldigi süre boyunca tesadüfen ele gecirdigi bir kitapla satranc sanatinin tüm inceliklerine hakim olan Dr. Bnin oyun süresince uyguladigi stratejiler umdugu gibi gitmez. Kitaplarinda psikolojik cikmazlari etkili bir sekilde isleyen Zweig, Satranc kitabinda Dr. B karakteriyle deliligin sinirlarinda gezinmekte olan insan psikolojisini tüm ayrintilariyla ele almaktadir. Hapsedildigi hücresinde tüm sinirlamalara karsi üstün bir direnc gösteren Dr. B, insanin en mutsuz anlarinda bile bir sekilde hayata tutunmak icin nasil bir savunma mekanizmasi gelistirdiginin canli örnegi olarak karsimiza cikar. Satranc, ruhsal gelgitlerin yani sira dönemin bir karsilastirmasini da yapar; Mirko Czentonvic ile Dr. B degisim icindeki bir toplumda bulunan iki zit karakteri temsil eder.

1942 yilinda, intiharindan birkac ay önce tamamladigi son kitap olan Satranc, Zweigin dünya edebiyatina armagan ettigi, etkileyici, bir solukta okunan kisa ama müthis bir öykü...