Bir Cöküsün Hikayesi ve Amok

Uyandigimda hava kararmisti ve kücük mezarimin icindeki hava eskisinden daha agirdi ve bogucuydu. Yatarken vantilatörü kapatmis ve kan icinde kalmistim. Uzun süren sekerlememden sonra basim kazan gibiydi ve nerede oldugumu anlamadan evvel birkac dakika gecmesi gerekti. Gece yarisini gecmis olmaliydi cünkü müzik sesi gelmiyordu ve üst güvertede artik yürüyen kimse yoktu. Tek ses makine odasindan geliyor, canli yükünü karanligin icinde tasirken inleyip hiriltiyla soluyan dev geminin kalbi güm güm atiyordu.

Güverteye ciktim, görünürde kimsecikler yoktu. Duman cikan bacalara ve hayalet gibi görünen serenlere baktim önce, sonra basimi kaldirdim ve gökyüzünün acik, üzerine yildizlar serpistirilmis siyah bir kadifeye benzedigini gördüm. Sanki bu ucsuz bucaksiz isik kaynaginin üzerine bir perde cekilmis gibiydi ve o tarif edilemez isik kaynagindan yildizlar o perdenin üzerindeki kücük deliklere benziyordu. Simdiye dek böyle bir gökyüzü görmemistim...