Kuyucakli Yusuf

Yusuf bir oraya, bir de önündeki toprak yiginina bakti. Dislerini ve yumruklarini sikti, dudaklarini isirdi; buna ragmen gözlerinden yanaklarina dogru iri damlalar yuvarlanmaya basladi. Bu yaslar bütün manzarayi örtüvermislerdi. Kollarinin yeni ile gözlerini sildi. Hayvanina atladi. Bir kere daha dönüp geriye baktiktan ve ömrünün en korkunc senelerinin gectigi bu kasabaya yumrugunu uzatip tehdit eder gibi salladiktan sonra, atini ileriye, daglara dogru sürdü.

Sabahattin Alinin basyapiti kabul edilen Kuyucakli Yusuf romaninda, ailesi eskiyalar tarafindan vahsice katledilmis kimsesiz bir cocugun hikayesi anlatilir. Katliami sorusturmak icin köye gelen kaymakam Salahattin Beyin evlat edindigi Yusufu cocuklugundan delikanlilik cagina kadar izleyen hikaye, babasinin ölümü ertesinde gelisen ve genc adami isyana sürükleyen dramatik süreci, dokularina kadar resmedilmis capcanli bir kasaba manzarasi esliginde adim adim isler. Yoksullasan ailenin icine düstügü caresizligi istismar eden nüfuzlu kisilerin sahsinda cisimlesen kötülük ile imkansiz bir askin hayat karsisindaki saf, tedirgin, gerilimli ikircimini simgeleyen erdem genis bir failler ve taniklar silsilesi önünde karsi karsiya gelir. Kahramanin kaderi bastan yazilmistir; bayagilik ile erdemin, güclü ile gücsüzün catismasinda güclünün zaferi kacinilmazdir. Bu yazgiyi degistirecek yegane eylemse gücsüzün isyanidir. Yusuf da yazgisini isyan ederek degistirecektir.

Kasabadaki insanin yalnizligini ve caresizligini romantik üslupculugun ve kaba betimleyiciligin tuzagina düsmeden, maddi ve sinifsal arka planlariyla derinlikli bir psikolojik cözümlemenin konusu haline getiren Kuyucakli Yusuf, bu özelligiyle cagdasi anlatilardan kesin cizgilerle ayrilir.

Yazarinin trajik kisisel yazgisiyla ilgili köklü ipuclari da barindiran devasa bir gercekci fresk, kendisinden sonraki edebiyatin yol haritasinin bicimlenisinde derin izler birakmis görkemli bir öncü roman...