Zihin ve Ay

Daniel Bergnerin 1980lerin basinda bipolar tanisi konup bir kogusa
kapatilan kardesinin hikayesinden yola cikarak kaleme aldigi Zihin
ve Ay, yani basimizda, hemen yan masamizda, evin diger odasinda,
komsu apartmanda, iki sokak ötede süren fakat dahil olunamaz addedilen
yasamlari ele aliyor. Yazar, bilim vasitasiyla zihnin bizden uzak kesitlerine erisimi ve erisilen bölgenin gerekirse tedavisini müjdelemis
bir cagin ilkin köseye sikistirip sonra kimi sektörlere havale ettigi bu kardesin hikayesini metinsel alanda iki kisinin daha hikayesiyle kesistiriyor psikotik halüsinasyonlarla bogusan Caroline ve agir bir
depresyona yakalanan David.

Tükenmislik hissiyle umuda, intihara sürüklenisle hayata tutunusa,
cöküntüyle yeniden dirilise ayni anda yer verebilen bu üc hikayenin
izini sürerken, ilac endüstrisinin insanlara reva görülmüs onca kahredici
yan etkiye ragmen zihne ve uzak kesitlerine iliskin varsayimlarimizi
nasil da belirlemeye devam ettigine taniklik ediyor, saygin nörobilimcilerin ardina düsüp laboratuvarlara ugruyor, bu laboratuvarlarda
yeni tedavi usulleri karsisinda agzi acik kaliyoruz.

Bergnerin anlati boyunca okura hissettirmekten bir an bile geri durmadigi
sey ise sudur Kisiler kimi nedenlerle tedavi altina alinmis olsa
bile, yasamlari masaya yatirilacak anlatilar olarak degil, insaya hala
acik umut sahalari olarak görülmelidir.