Tutku

Bu bilinmez not benim icin degildi. Hayir, beni hemen yargilama; benim baskalarinin mektuplarini okumak gibi bir aliskanligim yok. Bu kargacik burgacik acele ile yazilan not binanin üst katlarini isaret ediyordu. Masum görünüyordu, ama kesinlikle -aslinda cok da hoscaydi- masum degildi. Notu gercek sahibi oradan almadan önce -ve diger notlari-, yazilanlari yalayip yuttum Önerileri, icerikleri, emirleri. Her biri bir öncekiyle iliskili; daha cüretkar, daha karmasik, daha tahrik ediciydi ve ben bütün harflerine kadar onlari takip ettim.

Notlardan önce, eger bir adam bana ne yapmam gerektigini söyleseydi, onun nereye gitmesi gerektigini söylerdim. Fakat teslimiyet bir sanatti, birinin emirleriyle gelen tuhaf bir azad duygusu bilhassa cok güzel, cok cok iyi hissettiren. Ama bu teslimiyeti fark ettigimde, kendimi daha güclü hissettim ve simdi rolleri paylasmanin zamani. Simdi benim kurallarima göre oynayacagiz.