Tanrilarin Dogusu

Tanri, mense ve öz itibariyle bir akil nesnesi degildir, onu bu hale, daha sonraki kusaklarin akilsizligi ya da akli getirmistir. O, spekülasyonun, felsefenin nesnesi ya da ürünü de degildir, cünkü ortada henüz filozoflar yokken tanrilar vardi ve evrenin nedenleri, atesten ya da sudan ya da hatta hiclikten meydana gelisi konusunda sacmalamak kimsenin aklina gelmedigi zaman da onlar vardi. Tanri, aslinda bir talebin, dilegin nesnesidir; o, talep edildigi, icten arzu edildigi, istendigi icin, tasarlanmis, düsünülmüs, inanilmis bir varliktir. Gözün özüne denk düsen bir varlik olarak, isigin sadece göz icin gerekli bir nesne olmasi gibi, tanri da sadece genel olarak bir talebin nesnesidir, cünkü tanrilarin dogasi insani dileklerin dogasina denk düser.
-Ludwig Feuerbach

-Daha önce Hiristiyanligin Özü ve Gelecegin Felsefesi adli kitaplarini yayimladigimiz L. Feuerbacha göre teolojinin hakiki anlami antropolojidir ve din, insan ruhunun rüyasidir. Ama biz rüyada da olsak hiclikte ya da gökyüzünde degil, yeryüzünde yani gerceklik diyarinda bulunuruz. Hiristiyanligin Özünde bu düsüncenin temellerini atan Feuerbach, Tanrilarin Dogusunda ise klasik, Ibrani ve Hiristiyan antikcag metinlerine yogun referanslar yaparak bu düsüncesini cözümleme yoluna gidiyor.