Sindrella Kompleksi

Yalniz olmaktan nefret ediyorum, keseli hayvanlar gibi bir baskasinin derisinin altinda yasamak isterdim. Emniyette olmayi, sicak, bakilip gözetiliyor olmayi, havadan, hatta yasamdan daha cok istiyorum.

Cünkü is bagimsizliga gelince, gercekten kendi ayaklarimizin üstünde durdugumuz zaman, kadinliktan uzaklasacagimizdan sevgisiz, sevimsiz kalacagimizdan korkuyoruz. Bunun icin de baskalarini suclamanin ötesine pek gecemiyoruz. Ama Onlari suclayarak ya da dizimizi döverek özgürlesemeyiz. Bu olsa olsa, iliklerimizi donduran bagimsizlik korkumuzu gizlememize yarar. Bagimsizlik, baskalarinin bize bahsedebilecegi bir armagan degildir. Her seyden Onlari sorumlu tutmaktan vazgecemedigimiz, kendi sorumlulugumuzu üstlenmedigimiz ve bu sorumlulugun sonuclarini göze alamadigimiz sürece özgürlesemeyiz.

Kendi deneyimlerinden yola cikan Dowlingin okura verdigi mesaj bu. Ve hosuna gitsin ya da gitmesin, bu kitapta her kadinin kendini bulacagi muhakkak.