Seylesme

Uzmanlasmanin, karmasiklasmanin ve olaylarin akis hizinin arttigi, dikkatin azaldigi, hafizanin zayifladigi
cagdas dünyanin kesmekesinde toplum ile bireyi iliskilerden örülü, birbirini besleyen canli bir ag olarak görmek
gün gectikce güclesiyor. Bugün kendimizi ve birbirimizi hazir kaliplara dökerek seylestiriyor, sayilarla ifade
edilebilen ruhsuz bir denklemin taraflari olarak tanimaya ve tanitmaya calisiyoruz. Modern Bati kültürünün ve
sosyal bilimlerin basina bela olan öznenesne ya da yapifail ikiliklerinin bize mirasi olan bu bakis, bireyinden
grubuna, azinligindan cogunluguna, toplumda ve toplum araciligiyla taninmayi bugün yüzlerin, kaygilarin,
ilgilerin ve olanaklarin silindigi, metalarin ve niceliklerin tek gerceklik olarak baskin ciktigi yavan bir portreye
mahkm ediyor.
Bu kitapta, cagdas düsünceye damgasini vurmus felsefeci ve sosyal bilimci Axel Honneth, modern deneyimi
karakterize eden seylesme olgusunun kosullarini, sinirlarini, toplumsal kaynaklarini ve insani insan
yapagelmis taninma cabasinin cagdas dünyadaki patolojisini irdeliyor. Felsefece düsünen bir sosyal
bilimcinin ve sosyal bilimci donanimina sahip bir felsefecinin bakisiyla Lukcs, Heidegger, Piaget, Dewey
gibi isimlerle hesaplasarak, seylestirmeden tanimanin ve seylesmeden taninmanin olanakli olup olmadigini
soruyor.