Politika

Aristoteles icin, tipki evrendeki tüm hareketlerin tanriya dogru, onun ugruna veya askina olmasi gibi, insanin yasami ve yapip ettikleri de mutluluga dogrudur, mutlulugun ugruna veya askinadir. Baska bir deyisle, insanin ve onun yasaminin nihai amaci mutluluktur. Bu mutluluga yaklasmanin yolu ise dogru akla veya erdeme uygun eylemlerle dolu etkin bir yasam, kisaca iyi yasam sürmeye zemin olusturacak bir karakter insa etmektir. Ne ki, kisi bunun geregi neyse yapmaya hazir olsa bile, kosullar buna elverisli olmayabilir. Her seyden önce bu yola girecek kisinin bir kentte yasamasi gerekir. Cünkü insan kentcil bir hayvandir. Ancak kisinin mutluluk yoluna girebilmesi icin bir kentte yasamasi yetmez, ayni zamanda söz konusu kentin kendine yeter ve iyi yönetilen, iyi yasalarla idare edilen bir kent olmasi da gerekir. Baska bir deyisle, kent yönetiminin veya yönetim biciminin tek tek her bir yurttasin mutlulugunun önünü acacak sekilde, güzelce tasarlanmis olmasi gerekir. Iste Aristotelesin Politikasinin konusu tam da budur, yani böyle bir yönetim biciminin nasil kurulmasi ve idare edilmesi gerektigi