Parmak Kiz

Onun artik ne ayni bedeni ne ayni yasam beklentisi var; artik ayni sekilde iletisim kurmuyor, ayni dünyayi algilamiyor, ayni dogada yasamiyor, ayni mekanda ikamet etmiyor.
Kafasi artik anne ve babasininkiyle ayni kafa degil; o artik baska türlü kavriyor.
O, Parmak Kiz.
Bilgi artik o eski megafonlarin tekelinde degil.Sessizlik ve itaat talep eden o eski dünya yikildi.Okul, hastane, is yeri ve siyaset...Bütün miadi dolmus kurumlarimiz can cekisiyor.Cünkü bilgi artik herkesin cebinde.
Michel Serres bu kitapta geri döndürülemez bir sarsintiyi anlatiyor.Ancak karamsarliga yer yok.Tipki kendi kesik basini ellerinde tasiyan Aziz Denis gibi, Parmak Kiz da bellegini ve bilisini disaridaki makinelere aktardi.Kesik boynunun üzerinde ise tek bir sey kaldi Icat etmenin o kor halindeki sevinci.
Eski düzen ölüyor.Parmak Cocuklar yeni bir dünya kuruyor.