Öfkeli Tanri

Ona Öfkeli Tanri diyorlardi. Bana kalirsa kalpsiz bir prensten fazlasi degildi. Yaptiklarindan sonra ona karsi hissedebildigim tek sey kindi. Ailesi bu kasabayi, polisi ve burada yasayan her vatandasi avucunun icinde tutuyordu. Her hafta sonu baska kizla takilarak, kalpleri ve burunlari kirip kurallari yikarak yasasa da bir sekilde okulda bana zorbalik yapacak zamani bulabiliyordu. Var gücümle ona dayanarak liseden mezun olacagim günü iple cektim. Oysa okyanus ötesine kadar pesimden gelecegini hic düsünmemistim. Ama iste buradaydi; bir stajyer, savurgan bir heykeltiras ve lanet bir dahi olarak benimle birlikte Londranin eteklerindeki bu karanlik, heybetli kaleye tasinmisti. Carlisle Hazirlik Okulunun perili oldugunu söylerler. Haklilar. Ama burasi ayni zamanda ikimizin korkunc sirlarini da sakliyordu. Vaughn gecmisindeki hayaletleri öldürebilecegini sansa da bilmedigi bir sey vardi. Öldürdügü sey benim kalbimdi.