Ne Düsündügünü Biliyorum

Bir sandalye, bir jilet ve bir göz bagi... Ne kadar profesyonel olursan ol, ne düsündügünü biliyorum.

Neden mi buradasin Onlari konusturamiyorsun. Neyi gizlediklerini ögrenemiyorsun. Bir profesyonele ihtiyacin var. Kimsenin tanimadigi ve her seyin ardindaki gercegi görebilen, kendine özgü teknikleri olan birine. Ona sadece gizli bir sifreyle ulasabilirsin. Unutmaman gereken tek bir kurali var. Unutursan tüm oyunu ne pahasina olursa olsun bozar.

Geiger bir sabah New York otobüsünde gözlerini actiginda gecmisine dair hicbir sey hatirlamiyordu. Vücudunda nedenini anlayamadigi izler vardi. Duydugu en ufak bir yalani bile orkestrada yanlis calan bir keman gibi ayirt edebiliyordu. Bu yetenegini bilgi edinme adini verdigi bir alanda kullanmaya basladi. Müsterileri onu gözlerini asla kirpmayan, gizemli ses tonuna sahip bir adam olarak taniyor, daha fazlasini sorgulayamiyordu.

Ve iste o oyun, bir gün tek bir kuralin unutulmasiyla tersyüz oldu...

Yillardir okudugum en iyi, en sürükleyici kitap. Geiger, isinde ustaligini konusturuyor. Mark Allen Smith de öyle.
-Nelson DeMille-