Kurtlara Selam Söyle

Yasamim altüst oldugunda bir güz vaktiydi. Bildigim tüm hayatlari yakip yikan, herkesi mahveden bir savas tepemize kabus gibi cökmüstü. Dört yanimiz yalanlarla ve kederle sariliydi. Kücücük bir cocuktum fakat bazi seyler, yasamimin ne kadar uzun olursa olsun titrek bir alevden fazlasi sayilamayacagini görmemi saglamisti.

Aci tipki okyanus gibiydi. Her yerden siziyor, her seyi ele geciriyor, hicbir sinir tanimiyordu. Onu durdurmanin imkani yoktu. Ama zaten bazi zamanlar yüzmeyi ögrenip kurtulmadan önce dibe batmak gerekirdi. Ben de öyle yaptim. Yüzmeyi ögrendim fakat önce dibe battim.