Kayip Zamanin Etrafinda

Yaratmak iki kisilik yasamaktir. Proustun, el yordamiyla endiseli arayisi, cicekleri, duvar kagitlarini ve huzursuzluklari titizlikle bir araya getirisi bundan baska bir seye isaret etmez. ALBERT CAMUS

Kayip Zamanin Etrafinda, Marcel Proustun gencliginden beri yazdigi tematik denemeleri bir araya getiriyor. Sonunda Kayip Zamanin Izindenin yapisina dahil edecegi temalarin bir araya toplandigi metinler bunlar Akdikenler, günes isigi, deniz, bulutlar, mevsimler, Paskalya günleri, bahar, kiliseler, can kuleleri, uykuya dalis... Proustun roman yazmadan önce denemeci kimligi ile gazetelerde yayinladigi bu metinler, Kayip Zamanin felsef amacina da isik tutuyor. Gecmis zamanin somutlastigi, duyusal deneyimlerin bin bir sifatla cogaltilarak, en kücük ayrintisina dek tanimlanmaya calisildigi bu denemeler iclerinde Kayip Zamanin sifresini tasiyor. Fiziksel dünyayi edebiyata aktarmayi basarmis bir yazarin büyük arayisinin köse taslarini olusturan bu denemeler, Proustun etrafina örülen sir perdesini de araliyor Gazeteci gözüyle, güncel olaylara kendi üslubunca egilen, görüs bildiren Proust, odasindan cikmadan, hayatin icine karismadan romanini yazan yazar imgesini yikiyor. Nasil oldu da bir yazar daima elinden kayip gitmis olani, sonunda somut hale getirdi ve bundan güzel, mükemmel ve sonsuz bir nesne cikardi.

Kitabi birakip ic cekmeli. Haz fiziksel hale geliyor günesin, sarabin ve üzümlerin, kusursuz bir sessizlikte, yogun bir canlilikla bir araya gelmesi gibi.