Insanin Tasrasi

Elias Canetti Notlariyla dünya edebiyatinda kendine özgü bir yazin türü yaratmistir. Yazar, Insanin Tasrasi adini verdigi ve 1942-1972 yillari arasindaki notlarini iceren kitabinda, yasadigi dünyada herkesten ve her seyden önce kendi kendisiyle en maskesiz tarzda hesaplasmayi etik bir ilkeye dönüstürür.
Canettinin aslinda bütün yazdiklari gibi, Notlari da, giderek daha cok körlesen bir dünyada bilincli yasamaya calisan insanoglunun bakislarini yitirmemesi icin verilmis en soylu savasimlardan birini belgeliyor. Ne de olsa icinde yasadigimiz dünyanin durumunu göremeyenin o dünya üzerine yazacak hemen hicbir seyi yoktur...
Bu notlarin güclügü, kisisel olmalarindan kaynaklaniyor. Insan, özellikle kisisel olandan uzaklasmak istiyor; sanki daha sonra artik degisemeyeceginden korkarcasina, kisisel olani kagida dökmekten korkuyor. Gercekte ise insan bir kez yazdiktan sonra rahat biraktigi takdirde, her sey pek cok yoldan degisime ugramayi sürdürüyor. Ruhun yollarini gösteren sey, yeniden okumak.