Feminist Sehir

Leslie Kern, sehir planlamalarinin ve kentsel alan tasarimlarinin erkeklere odaklandigi, kadinlara ayrilan alanlarinsa heteronormatifligin kaliplarini yeniden üretmekten baska bir ise yaramadigi gerceginden yola cikiyor ve bir kadin olarak sehri deneyimlemenin anlamini erkeklerce tasarlanan ilk cografya olarak bedeninden baslayarak cözümlüyor.



Hamileyken ya da bebegi kucagindayken sehirde hareket etmenin güclügünden kentsel alanlarin kadin arkadasligina ket vuracak sekilde tasarlanmasina, eve varinca mesaj atmak ve takside birisiyle konusuyormus numarasi yapmaktan queer, lezbiyen ve sakat kadinlarin görünmez kilinmasina, yalniz kalma hakkinin cignenmesinden kaldirimlarin isiklandirilmasina kadar, kentsel alanda kadinlarin önüne cikarilan güclükleri ve bunlara direnme bicimlerini müthis bir berraklikla ortaya koyuyor.



Kadinlar icin sehrin sürekli bir tehlike cografyasi olarak kurulduguna dikkati ceken Kern, gercek tehditlerin yani sira tehlike mitlerinin de kadinlarin zihinsel cografyalarini sekillendirdigini; yaratilan korkunun kadinlarin kentsel deneyimlerine ket vurdugunu ileri sürüyor. Özgürlesme alani olarak sehir ile tehlike alani olarak sehir arasindaki gerilimi ustalikla ele alan yazar, sehrin sokaklarinin kadinlara kapatilmasinin yarattigi öfkeyle sariliyor kaleme Tehlikelerin cani cehenneme...