Eger Biz, Biz Olmasaydik Olabilecegimiz Diger Her Sey

Kimsin sen

Peki ya ben kimim

Yalniz miyiz bu koca evrende

Saril bana, öp boynumdan.

Ask olsun adi ama ask degil bu.

Görüyorum, hissediyorum,

Derinine isliyorum, icime isliyorsun.

Gözlerinin icine bakiyorum.

Seni taniyor muyum

Beni bilmiyorsun, nereden bileceksin

Öyleyse nereden geliyor bu his

Hic tanimadigim bu kadin,

Hic tanimadigin bu adam,

Ask gibi,

Ama degil gibi...

Ve olabilecek diger bütün ihtimaller gibi.

Ve sadece...

Sen gibi,

Ben gibi,

Biz gibi.

Marcos ünlü bir balerin olan annesini yeni kaybetmistir. Hayat hakkinda bildigi her seyi ona ögreten bu kadini kaybetmek, Marcos icin yasama sevincini kaybetmek gibi olur. Tam da artik hicbir seyin eskisi gibi olmayacagini düsünürken gelen bir telefon sayesinde Marcos hic kimselerde bulunmayan ve hatta gerceküstü bile sayilabilecek yetenegini tekrar kullanma firsati bulur. Ve bu, ona henüz hayattan vazgecmek icin cok erken bazi durumlara göre de cok gec oldugunu gösterir.