Dingin Liman

Wallace Stegneri düsününce, bize adalete olan acligini ve olasiliklara
olan sevgisini sunan bir adam aklima geliyor. O insanin gelisme,
caba gösterme, hata yapma, kücük muhtesemlik anlarinda yükselme
ve inatcilikta sahsi bir kurtulus bulma arzusunu taniyan, terk etme
dürtüsüne uymak yerine kalmayi secmenin kiymetini bilen bir yazar.
Dingin Liman bir ask hikayesi; heyecan verici diyaloglar ve eylemler
yerine, özel hayatlari kesfe cikan bir hikaye. Hicbir yabanci, evliligin
ic dünyasini bilemez. Bu, ciftler arasindaki en büyük sirlardan biridir.
Ask arayisi her zaman devam eder ve trajiktir ki sonsuza dek elimizden
kacar. Hayal gücümüzse hayatlarimiz yetersiz kaldiginda devreye
girer... Wallace Stegnerin kelime kelime, perde perde isledigi bir dram
bu. Hafizanin ördügü icsel bir gerginlik, gecmise ve gelecege kurban
oldugumuzda bizi yiyip bitiren keskeler ve ya söyle olsaydilari da
iceren bir öykü.

Wallace dünyada iyi ve adil olani aramaktan hicbir zaman vazgecmedi.
Onu özlüyorum. Istikrarli sesini duymanin yani sira mantikli
asabiyetini, aklini, bos jestleri ve yalanlari kirip geciren siradisi
bilgeliginin özlemini cekiyorum. Ama onu nerede bulacagimi
biliyorum; kitaplarinin sayfalarinda yasiyor.