Bütün Insanlar Ölümlüdür

Yil 1279. Toskana Prensi Raymond Foscaya zavalli bir ruhu bagislamasi
karsiliginda ölümsüzlük teklif edilir, Prens iksiri icmekte tereddüt
etmez. Bir gün, kiskanc ve kibirli aktör Réginayla tanisir ve ona
yüzyillar boyunca taniklik ettigi her seyi anlatir. Régina ise gitgide
karsi koyamadigi bu girdabin icine cekilir ve nihayetinde askin ve
umudun solup gittigini kabullenmek zorunda kalir.
20. yüzyilin önde gelen düsünür ve yazarlarindan Simone de Beauvoir
Bütün Insanlar Ölümlüdürde edebiyatin binlerce yildir cebellestigi
en temel konulardan ikisini, ölümlülügü ve ölümsüzlügü ele aliyor.
Beauvoirin felsefeyle romani birlestiren üslubu bu eksende hayatin
anlamini, zamani, aski ve insani insan yapanin ne oldugunu da sorguluyor.
Sabahtan beri, dünyanin ilk günlerinden beri, hep sikinti, hep yorgunluk
ve zamanin kosturmasi. Tezgahlar ugulduyordu daima, daima...
Evler alev aliyordu, korlarin ortasinda ezgiler yükseliyordu, derelerin
mosmor suyuna kan karisiyordu ve makineler inatla ugulduyordu daima,
daima.