Ates ve Kilic

Yenilgisiz sövalyeler, muhtesem düellolar, eskimeyen dostluklar ve mücadelelerle bezeli bir basyapit. Uluslarin zaferler ve kiyimlarini gözler önüne seren Nobel Edebiyat Ödülü epik bir eser.

1647 yili boyunca öyle garip seyler oldu ki, en iyimserler bile ülkenin üzerine büyük felaketlerin cökecegine inandi. Bir cekirge sürüsünün Yaban Topraklar üzerine indigi ve bu bölgeyi Tatar isgalcilerin yagmaladigi yazilidir günlüklerde. Yine günlüklerde bir günes tutulmasinin yazi bir an kararttigi, bir göktasinin da gökyüzünü atese verdigi okunur. Ayni dönemde Varsovada kent sakinlerinin cogu, havada dalgalanan kanli haclar ve tabutlar gördüler... Dünyayi yok edebilecek bir vebanin ortaya cikmakta gecikmeyecegini düsünüyordu cogunluk.

Kisin sonu gelmeden, cayirlarin yeserdigi, arilarin calismaya basladigi, kapali kalan hayvanlarin hareketlendigi görüldü. Doganin düzeni allak bullak olmustu.
Ukrayna dolaylarinda oturanlar, gözleri Yaban Topraklara dönük, korku icinde yasamaya basladilar. Tehlikenin buradan geleceginden kimse kusku duymuyordu. Yalnizca buradan gelebilirdi.

Felaket yaklasiyordu...