Ates ve Kader Kralligi

Tutkunun atesi, arzu ve görev arasinda kaldi.
Ask ve sadakat, Sorinin her düsüncemi tükettigi o savasin ortasindaydi.
Kabuslar pesimi birakmazken aramizdaki bagin yogunlugu
her zamankinden daha parlakti.
Gecenin köründe beni ziyaret ediyor, kararliligimi zayiflatan bir
gelecek vaadi fisildiyordu. Onu kaybetme korkusu artik her seyi
gölgede birakan bir cehenneme dönüsmüstü.
Ama kader kötü bir sekilde degisiyordu.
Evrenin babasiyla müttefik olan Insan Kralinin, Kutsanmislari evlenmek
icin aradigi haberi geldiginde, düsman topraklarina dogru
tehlikeli bir yolculuga cikmaya karar vermistim. Amacim, esrarengiz
hükümdarin gizli sirlarini ortaya cikarmakti.
Ancak Sorin, sert ve tereddütsüzdü. Bu tehlikeyle tek basima yüzlesmeme
izin vermeyi reddediyordu. Beni korumak icin her seyi
riske atmaya hazirdi.
Birlikte, Insan Krali tarafindan örülen carpik agi cözerken gercek
kimligimi gizleyen sirlar ve aldatmacalarla dolu hain bir diyarda
gezinecektik.
Arzularimiz yogunlastikca, etrafimizi saran tehlike de beraberinde
artiyordu. Sadakat cizgisi kaybolurken yakin bir tehdidin ortasinda
dostla düsman arasindaki cizgi kayboluyordu.
Güvenin kirilgan oldugu ve tehlikenin her adimda pusuda bekledigi
bir dünyada, kaderimizi sekillendirecek secimlerle yüzlesiyorduk.
Görev ugruna kalplerimize ihanet mi edecektik yoksa diyarlari atese
verebilecek, her seyi tüketen bir askin alevlerine mi dalacaktik