Anne Frankin Hatira Defteri

Gözden gecirilmis metin, yayimlanmamis fotograflar ve Selim Ilerinin önsözüyle Anne Frankin Hatira Defteri, özel baskisiyla raflardaki yerini aliyor

Tüm zamanlarin en önemli kitaplarindan biri. -The Guardian

Yillarca, yazarlik hayatimda Tennessee Williamsin Sirca Kümes adli eserinin etkisi oldugunu iddia ettim. Ancak, simdi dönüp baktigimda aslinda Anne Frankin Hatira Defterinden daha cok etkilendigimi görüyorum Pesimi hic birakmayan, büyük bir etki.

- Selim Ileri

Günlügünü okuyana dek bunca derin düsünceye sahip oldugunu anlayamamistim. Bu hem soke oldugum hem de cogu ebeveynin cocuklarini gercekten tanima firsati bulamadigini düsündügüm, korkunc bir andi.

- Otto Frank, Annenin babasi

Hayatta kalma sansi bulduysaniz, bunu basaramayanlar icin konusmak görevinizdir. Umarim dünya tarihinde böylesi bir zulmün tekrarlandigini asla görmeyiz

- Nanette Konig, Annenin cocukluk arkadasi

Henüz kücük bir cocukken Ikinci Dünya Savasinin aci gercekleriyle yüzlesmek zorunda kalan Anne Frank, 12 Haziran 1942de günlük tutmaya basladi. Bu tarih, onun dogum günüydü ve günlügü de yeni yasina adanmis bir hediye Sürgündeki Hollanda hükümetinin Kültür ve Bilim Bakani Bolkensteinin radyoda yaptigi bir konusmayi dinleyene kadar, sayfalari yalnizca kendisi icin doldurdu. Bakan konusmasinda, gelecek kusaklarin savasin dehsetini anlayabilmesi, Almanlarin zulmüne sahitlik edilebilmesi icin kayit altina alinmis tüm belgelerin yayimlanmasi gerektigini ifade ediyor, buna örnek olarak günlükleri gösteriyordu. Artik savastan sonra bir kitap yayimlama hayalleri kuruyordu Anne, günlügü de temel tasi olacakti. Ne var ki henüz on bes yasindayken, Bergen-Belsen toplama kampinda hayatini kaybetti.

Ölümünden sonra yazdiklarini onun adina yayimlayan ise ailenin sag kalan tek üyesi ve cok sevdigi babasi Otto Frank oldu. O günden bu yana Anne Frankin Hatira Defteri, dünyanin en cok okunan eserlerinden biridir.

Anne Frankin doksaninci yasina adanmis bu özel baskiyi okurlarimizla bulusturmaktan onur duyuyoruz.

Günlük tutmak benim gibi biri icin tuhaf bir duygu. Yalnizca daha önce hic yazmadigimdan degil. Ileride ben de dahil hic kimse on üc yasinda bir kizin aklindan gecenlerle ilgilenmeyecekmis gibi geliyor. Fakat aslinda bunun hicbir önemi yok, ben yazmak ve daha da önemlisi kalbimden gecen bir sürü seyi ortaya dökmek istiyorum.