Alginin Fenomenolojisi

20. yüzyilin en önemli düsünürlerinden Maurice Merleau-Ponty, basyapiti olan Alginin Fenomenolojisinde, Husserlden aldigi fenomenolojik yöntemi estetik bir anlayisla yeniden yorumluyor. Bedeni merkeze oturtan bu yorum, bir yandan psikolojizm ile entelektüalizm arasindaki Descartes ve empiristlerden beri devam eden tartismaya özgün bir boyut kazandiriyor. Diger yandan, bilim ile sanat arasindaki derinlemesine iliskiyi felsefe araciligiyla yeniden kesfetmemizi sagliyor. Gerek analitik felsefenin gerekse kita felsefesinin cagdas sorunlarinin ilk taslaklarini ortaya koyan bu calisma, aslinda yalnizca felsefe alanina degil, düsünceyi deyim yerindeyse ete kemige büründürmek isteyenler icin bir referans kitap olma özelligiyle edebiyattan sosyal bilimlere kadar uzanan genis bir kapsama da hitap ediyor.

Bizler dünyadayiz, yani, seyler bir resim gibi ortaya cikar, devasa bir birey kendini olumlar, her varolus kendini ve baskalarini anlar. Yapmak gereken sadece tüm kesinliklerimizi temellendiren bu fenomenleri kabul etmektir.
Maurice Merleau-Ponty

Merleau-Ponty hep görme hakkinda düsündü. Görmek nedir Bu soru sonuna kadar digerlerine dayanak olusturdu; ama bunun nedeni konusmadan önce veya düsünmeden önce görüyor olmamiz degil, daha ziyade her zaman bu görme hakkinda konusmamiz ama onu unutmamizdi, sorgulamanin zaten ondan gecen bir sorgulamayi uyandirmak olmasiydi, ayni anda hem gözü hem de sesi titrestirmek, ifadenin gizemini kabul etmek olmasiydi
Claude Lefort, Elestirel Baskiya Önsöz