Ahmaklik Üzerine

20. yüzyil romaninin üc büyüklerinden Robert Musilin bu ufak ama amansiz metni, tadina doyum olmaz ironisiyle ahmaklik üzerine edebiyatin essiz sayfalarini getiriyor karsimiza... Ahmakligin bir zeka eksikligi olup olmadigini tartisirken bu kavrama farkli bir isik altinda bakmamizi sagliyor. Musilin metnin sonunda dedigi gibi, ahmakliga karsi en önemli care, alcakgönüllü olmaktir. Alcakgönüllülük ise, gücün ve iktidarin tadini aldikca bazi kisilerin uzaklastiklari bir erdem.

Aklin neredeyse cözüldügü günlerden geciyoruz. Musil bize tuttugu isigiyla icimize cöken karanligi bir nebze hafifletecektir.

Kuskusuz dalkavuklarda akil takdir edilir, ama ancak kosulsuz itaatle birlikte olursa. Aklin yaninda bu Siyi hal belgesi eksikse ve hükmeden kisinin yararina islediginden emin olunamazsa, akilli kisiye akilli degil de daha cok saygisiz, küstah ya da hain denir.