Ah Bu Rüzgar

Virginia Woolfun bir öykü yazari olarak degerini yazisina en cok gipta ettigim yazar diye acikca dile getirdigi Katherine Mansfieldin 1888-1923, ilk baskisi 1945 yilinda yapilan Collected Stories of Katherine Mansfield adli toplu öykülerinden Sadan Karadenizin zaman dizinsel bir yaklasimla derleyip cevirdigi 16 öykülük bir secki Ah Bu Rüzgar.

Yer yer bir novella olusturabilecek uzunluktaki veya adeta büyük bir romanin giris kismi hissini uyandiran kisa öyküleri ile cogunlukla Cehovla birlikte anilan Katherine Mansfieldin dünya öykücülügündeki yeri bütün yirminci yüzyil boyunca önemini korumus; kendine özgü olaganüstü diline, özgün yazis bicemine duyulan ilgi yirmi birinci yüzyila da tasmistir. Cünkü iyi yazar, her seyden önce insani öne alan, evrensel insan damarini yakalayan yazardir, neyi, nasil anlattiginin, dilinin de ötesinde...

Ah, bu rüzgar, ah, bu rüzgar. Burada, odasinda tek basina olmak ürkütücü. Yatak, ayna, beyaz sürahiyle lavabo disaridaki gökyüzü gibi parliyor. Ürkütücü olan yatak, aslinda. Öylece uzanmis, derin uykuda... Annesi, yorganin üstünde cöreklenmis yilan gibi dügüm olmus bütün o coraplari yamayacagini bir an olsun düsünüyor mu acaba Düsünmüyor. Annem düsünmez. Peki, ben niye düsüneyim... Ah, bu rüzgar