Kar Kokusu

Dünya fikirlerle bölünmüs bir halde.

Derin bir süphe, korku, ajanlar, köstebekler, yasaklanmis fikirler... Hayallerinin ülkesinde aci bir gercekle karsilasan idealist insanlar. Devrim hayallerinin isitmaya yetmedigi bir soguk savas Karlar icinde biblo güzelliginde bir sehir. Kendilerini kanli bir serüvenin icinde bulan Türkiyeli devrimciler...

Acik pencerelerden iceri kar kokusu siziyor.
Ahmet Ümitin klasiklesmis ve otobiyografik ögelerle bezeli polisiye romani Kar Kokusu, Türkiyenin en karanlik günlerinde, tüm devrimcilerin cennet gözüyle baktigi Moskovada geciyor. Usta yazar bir yandan dönemin kesmekesine isik tutuyor, bir yandan da nefes nefese bir gerilimin ortasinda okura sürükleyici bir deneyim yasatiyor.

Nereye giderse gitsin ülkesini icinde tasirdi insan. Ülke düsüncelere sinerdi, davranis olur, hic beklemediginiz bir anda kendini gösterirdi. Isteseniz de kurtulamazdiniz ondan, bir tat, bir dokunus, bir ses, bir koku, bir görüntü olur, akliniza takilir, cekip götürürdü cocuklugunuzun, gencliginizin gectigi yerlere.