5. Cinayet

J. D. Barker, o az bulunur, gizli yetenege sahip sahsina özgü yazarlardan. Insanin aklina Stephen King geliyor ya da Lee Child veya John Sanford. Tamamiyla özgün biri. J. D.nin kaleminden cikan hicbir seyi kacirmayin.



Bu kitaptaki yetenek en üst düzeyde. Hikaye okuru sikmadan girift olmayi basariyor, karakterler son derece belirgin, diyaloglar akici ve sonuna gelince... Olanca hiziyla daga carpan bir trendeymis gibi hissettiriyor beklenmedik, ani, aci dolu. Macera, daha da iyi olacagi simdiden belli olan sonraki kitaplarda devam edecege benziyor.



Annecik. Biliyorum hep sana anne dememi istedin ama gercekten
sana annecik demek istiyorum. Bu yanlis mi
Annecik... Annecik... Annecik... Annecik...
Üzgünüm, anne.
Cok üzgünüm. Beni arkada birakip gitmene sebep olacak
her ne yaptiysam cok üzgünüm.
O adamlar eve geldiginde baska bir sansin olmadigi icin mi
beni birakip gittin Öyle, degil mi
Yoksa beni birakip gitmezdin.

NOT Bayan Cartera selam söyle, uzun sari sacli adama da. Eminim bir gün hepinizi yeniden görecegim. O güne kadar bicagim yanimda ve keskin olacak. Onu bana geri verdigin icin tesekkür ederim.