Yüzücüler

Yerüstünde önü alinamayan yanginlar, hava kirliligi alarmlari, benzeri görülmemis kurakliklar, makinelere sikisan kagitlar, ögretmen grevleri, ayaklanmalar, devrimler, dayanilmaz derecelere yükselen rekor sicaklikla gecen yazlar varken asagida, havuzda sicaklik hep yirmi yedi gibi tatli bir derecede seyrediyor.
Yüzücüler, havuz rutinleri yavas, orta ve hizli kulvarcilar haricinde birbirleri icin bilinmezler. Her biri, kacisi kulac atmakta buldugu icin orada. Ama havuzun dibinde bir catlagin belirmesiyle, rahatin ve huzurun olmadigi acimasiz bir dünyaya sürülüyorlar.
Yüzücülerden biri, Alice, yavas yavas hafizasini yitirmekte. Onun icin havuz, sinsice sizan demansin karanligina karsi son savunma hattiydi. Hizla bulanan zihni düne -cocukluguna, toplama kamplarinda gecen yillarina- dogru kacarken, uzun süre önce koptugu kizi giriyor bugününe, gec de olsa. Annesinin hastaliginin yikici ilerleyisine tanik olurken, iliskilerinin kuruyup cöllesen paramparca arazisinde yolunu bulmak zorunda.
Anneler ve kizlari, keder ve anilar, sevgi ve geri dönüssüz kaybin kulvarlarinda yüzen Yüzücüler, efsunlu ve unutulmaz bir düs.