Umutsuzsam Bana Ne Degilmisim Gibi Devam

Coktan sönmüs bir yildizin isildamasini görebilmek icin epey uzaginda olmak gerekir. Bir de öyle gecmisler vardir ki hayli uzaklarda yasandiklari icin bize henüz ulasmamislardir.

Daha önce Insanin Eskimisligi adli iki ciltlik önemli yapitini da yayimladigimiz Günther Andersin 19021992 Günlükleri, filozofun II. Dünya Savasi ekseninde Avrupa ve ABDdeki hayatina dair izlenimlerinin yer aldigi bir kitap olmakla kalmiyor, harabeler ve Hollywood kostümlerinden müze kültürüne, Holocausttan atom bombasina ve savas sonrasi Almanyanin ruhsal portresine kadar bircok konuda carpici sorular ve yorumlarla dolu felsefi bir metin kimligine de bürünüyor.

Hollywoodda temizlik isciligi yaptigi dönemle baslayan, yirmi bes yili kapsayan paragraflardan olusan günlükler, öznelige meraksiz, kendini önemsemeyen, Dünyanin haline direnme düsüncesinin aciksözlü oksijeni bir filozofun, sürgün yillarindan baslayip elinin ayaginin tutmadigi morukluk günlerine dek devam eden zarif nezaketsizlikleridir bir anlamda.

Özeti Salona biletsiz girdin. Gösterinin sikici oldugunu da iddia edemezsin. Hal böyle iken gösteri sirasinda biri karsina dikilip yoksulluk, yoksunluk ve hastalik seklinde bir bedel talep ederse, rezalet cikarma, sökül. Dünyaya gelmis olmak her seye deger.