Salome Urena

Kirmizi üniformalilarla mavi üniformalilar... Biri basa gectigi zaman baban eve dönüyor, öteki basa gecince baban ya hapiste ya sürgünde. Neyse ki bu renk degisikligi sik sik, kimi zaman günübirlik bile oluyor da hasret uzun sürmüyor. Kizlarin sair olmasi mi O nasil söz Okuyup yazmalari bile yasak. Tanidik mi geliyor bu ortam Hayir, cok uzaklardan, Haiti ile Dominik Cumhuriyetine ev sahipligi yapan Karayiplerdeki bir adadan söz ediyor roman. Salomé Urea 1850lerde Santo Domingoda yasamis bir kiz cocugu. Zaman icinde onu, yasadigi topragi özgür bir yurt haline getirmeye calisan devrimci bir kadin ve devrimci bir sair olarak görüyoruz.

Salomé Urea, iste bu kadinin yasamini, ülkesini, insanlarini anlatiyor bize. Yazar Julia Alvarez, Saloménin yasamöyküsünü, ABDde profesör olan kizi Camilanin agzindan anlatiyor ve degisik bir anlatim tarzi getiriyor. Roman kronolojik bir sürec izlemek yerine, 1960ta ABDdeki görevinden emekli olup Küba Devrimine katilmaya hazirlanan Camila ile baslayip, bir geri, bir ileri mekik dokuyarak anne ile kizin öyküsünü bütünlestiriyor. Saloménin yasami 1856dan 1894e ilerlerken, Camilanin anilari da 1960tan dogum yili olan 1894e dogru geriye gidiyor ve annenin ölümüyle kizin dogumu bulusuyor. Yilin bir bölümünü ABDde, bir bölümünü dogum yeri olan Dominikte geciren Bayan Julia Alvarez, bir ülkenin tarihini masalsi bir gizemle aktarirken, ana-kiz arasindaki büyüleyici bagdan her seyi kucaklayan bir insan sevgisi doguyor.