Proust Bir Sinirbilimciydi

Marcel Proust tüm gününü yatakta gecirir, eski günleri düsünürdü. Paul Cézanne saatler boyu öylece bir elmaya bakardi. Auguste Escoffier sadece müsterilerini memnun etmeye calisirdi. Igor Stravinski müsterilerini memnun etmemeye calisirdi. Gertrude Stein ise sözcüklerle oynamayi severdi. Fakat aralarindaki teknik farklara ragmen, bu sanatcilarin hepsi de insan deneyimine sonu gelmez bir ilgi duyuyordu. Yarattiklari eserler kesif edimleriydi, anlayamadiklari gizemlerle bu sekilde bogusuyorlardi. Daha önce iki kitabini yayimladigimiz Jonah Lehrer Proust Bir Sinirbilimciydide kendi alanlarina damga vurmus sekiz isim üzerinden, sanatcilarin bilim alaninda kanitlanmis olgulari bilimcilerden önce sezgileriyle öngördüklerini herkesce anlasilir bir dille anlatiyor. Bunu yaparken duygularla düsünceler arasindaki ayrima oldugu gibi, sanatla bilim arasindaki kati isbölümüne de karsi cikiyor ve yeni bir yol, dördüncü kültür yolunu öneriyor. Fakat dördüncü bir kültüre ulasabilmemiz icin öncelikle sahip oldugumuz iki kültürün aliskanliklarini degistirmesi gerekir. Hepsinden önce, beseri bilimler samimi bir adimla pozitif bilimlerle bag kurmalidir. Proust Bir Sinirbilimciydi bu yolda atilmis önemli bir adim.